Even genieten zonder kinderen

Er even uit. Genieten van een huisje grenzend aan een bos. De vlammen van de openhaard die warmte geven en mijn gedachten voeren naar oneindig veel plannen, waarvan het niet uitmaakt of ze nu wel of niet uitkomen. Het spelen met deze gedachten, die met de rook mee omhoog drijven, lijkt voor nu voldoende. Wandelen door het bos. Genietend van de prachtige kleuren oranje, allerlei soorten geel, groen. Onvoorstelbaar hoe magisch het bos kan zijn. Ik geniet. Het plaatje is compleet omdat ik dit samen met mijn man doe. We zijn intens verbonden en alleen met elkaar bezig. Zoals we ooit 25 jaar geleden begonnen, samen genieten van wat op ons pad komt. Het voelt alsof we weer even 25 jaar jonger zijn, met de luxe van elkaar nu zo door en door kennen. We praten toch ook even over onze kinderen, realiseren ons dat we veel wat nu zo normaal voor ons is geleerd hebben door 21 jaar opvoeden van onze kinderen. Als we onszelf al wijs mogen noemen hebben onze kinderen daar aan bij gedragen. Dank jullie wel lieve schatten. Ik laat jullie weer los voor nu en ga lekker genieten van de open haard. X

Leave a Reply